Grupowe ubezpieczenie zdrowotne a abonament medyczny

Zakład ubezpieczeń działa na podstawie zezwolenia i pod nadzorem Komisji Nadzoru Finansowego. Reklamacje rozpatruje według ustawy o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego. Klientem w rozumieniu tej ustawy jest m.in. osoba fizyczna, która jest ubezpieczającym, ubezpieczonym lub uprawnionym z umowy ubezpieczenia (art. 2 pkt 1 lit. a). Pracownik objęty ubezpieczeniem grupowym może więc – po wyczerpaniu reklamacji – poprosić o pomoc Rzecznika Finansowego.

Operator abonamentu nie jest podmiotem rynku finansowego. Skargi pracownik kieruje według procedury z umowy lub regulaminu, a spory rozstrzyga się na zasadach ogólnych – Rzecznik Finansowy nie jest w nich właściwy. W sprawach dotyczących samego leczenia, niezależnie od formy finansowania, pacjentowi przysługują prawa wynikające z przepisów o prawach pacjenta.

Ubezpieczenie zdrowotne rozważają zwykle pracodawcy z pracownikami w wielu lokalizacjach, w tym w mniejszych miejscowościach (np. firmy logistyczne z magazynami poza dużymi miastami), gdzie przydaje się zwrot kosztów poza siecią, oraz ci, dla których znaczenie ma nadzór KNF i ścieżka reklamacyjna z udziałem Rzecznika Finansowego. Bywa też łączone w jednej umowie z ubezpieczeniem na życie.

Abonament rozważają częściej pracodawcy, których pracownicy mieszkają w dużych miastach z rozbudowaną siecią placówek operatora i którzy oczekują przede wszystkim szybkiego dostępu do lekarzy w znanych przychodniach. Część firm łączy obie formy dla różnych grup pracowników. Program ubezpieczenia omawia z firmą uprawniony dystrybutor ubezpieczeń, a warunki abonamentu – jego operator.