Dokument IPID – karta produktu ubezpieczeniowego
IPID to krótka, zwykle jedno- lub dwustronicowa karta produktu, którą firma dostaje przed zawarciem umowy ubezpieczenia majątkowego. Pomaga szybko porównać główne cechy produktów, ale nie mówi wszystkiego o zakresie ochrony.
Opracowanie: redakcja Asevra · Aktualizacja:
Krótka odpowiedź
IPID (Insurance Product Information Document) to ustandaryzowany „Dokument zawierający informacje o produkcie ubezpieczeniowym”. Dystrybutor przekazuje go przed zawarciem umowy w ubezpieczeniach działu II – majątkowych i pozostałych osobowych (art. 8 ust. 4 ustawy o dystrybucji ubezpieczeń). Zawiera m.in. opis ochrony, główne wyłączenia i obowiązki stron, ale nie zastępuje OWU ani polisy. Przy dużych ryzykach dystrybutor nie ma obowiązku go przekazać.
Skąd się wziął IPID
IPID wprowadziła unijna dyrektywa o dystrybucji ubezpieczeń – dyrektywa (UE) 2016/97, nazywana IDD (Insurance Distribution Directive). Jej celem było m.in. to, by klient przed zawarciem umowy dostał krótką, porównywalną informację o produkcie, niezależnie od kraju i ubezpieczyciela. Jednolity wzór dokumentu (układ, nagłówki, symbole i kolejność sekcji) określa rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1469, stosowane bezpośrednio we wszystkich państwach UE.
W Polsce obowiązek przekazania IPID i jego minimalną treść określa ustawa o dystrybucji ubezpieczeń. Dokument sporządza zakład ubezpieczeń, broker albo agent, który tworzy dany produkt ubezpieczeniowy (art. 8 ust. 4).
Co musi zawierać IPID
Ustawa wymaga, by IPID był krótkim i odrębnym dokumentem, z przejrzystym układem i czytelną czcionką, dokładnym i niewprowadzającym w błąd. Na górze pierwszej strony musi mieć oznaczenie „Dokument zawierający informacje o produkcie ubezpieczeniowym” i stwierdzenie, że pełne informacje przedumowne i dotyczące umowy podane są w innych dokumentach (art. 8 ust. 5).
Dzięki standardowemu układowi dwa IPID-y różnych produktów można położyć obok siebie i szybko zobaczyć, który z nich ma szerszy katalog ryzyk albo dodatkowe wyłączenia. To dobry pierwszy filtr – zwłaszcza przy prostszych produktach dla małych firm.
Szukasz ubezpieczenia dla firmy?
Wskaż rodzaj ubezpieczenia i podaj dane kontaktowe. Formularz wypełnisz w kilka minut.
Kiedy i w jakiej formie firma dostaje IPID
IPID przekazuje dystrybutor (zakład ubezpieczeń, agent albo broker) przed zawarciem umowy. Obowiązek łączy się z ogólnym obowiązkiem dystrybutora: przed zawarciem umowy ustala on wymagania i potrzeby klienta i podaje w zrozumiałej formie obiektywne informacje o produkcie, by klient mógł podjąć świadomą decyzję (art. 8 ust. 1).
Co do zasady informacje przekazuje się w postaci papierowej i nieodpłatnie (art. 9 ust. 1). Mogą być przekazane na innym trwałym nośniku, np. jako plik PDF w e-mailu, jeśli klient ma wybór i regularny dostęp do internetu, albo przez stronę internetową po spełnieniu warunków ustawy (art. 9 ust. 3–4). Na żądanie klient może otrzymać wersję papierową.
Czego IPID nie zastępuje
IPID jest streszczeniem produktu, a nie umową. Nie zawiera definicji, pełnej listy wyłączeń, podlimitów ani zasad ustalania odszkodowania. Wymienia „główne” wyłączenia – pozostałe są w OWU, często w definicjach i warunkach ochrony.
Dlatego po lekturze IPID trzeba sięgnąć do dokumentów, które tworzą umowę (zob. polisa a OWU), i przeczytać je w określonej kolejności – więcej o tym, jak czytać OWU. IPID opisuje też standardowy produkt; jeśli umowa została zmieniona klauzulami lub negocjacjami, IPID może nie odzwierciedlać ostatecznego zakresu.
Kiedy IPID nie jest wymagany – duże ryzyka
W przypadku umów obejmujących duże ryzyka dystrybutor nie ma obowiązku przekazania klientowi informacji z art. 9 ust. 1 i 2, w tym informacji o produkcie (art. 9 ust. 8 ustawy o dystrybucji ubezpieczeń). Duże ryzyka definiuje ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (art. 3 ust. 1 pkt 6):
- zawsze – ryzyka z grup 4–7, 11 i 12 działu II (m.in. casco statków powietrznych i morskich, przedmioty w transporcie, OC lotnicze i żeglugowe);
- ryzyka z grup 14 i 15 (kredyt, gwarancje ubezpieczeniowe), gdy ubezpieczający prowadzi działalność gospodarczą lub wolny zawód, a ryzyko wiąże się z tą działalnością;
- ryzyka z grup 3, 8, 9, 10, 13 i 16 (m.in. AC, mienie, OC pojazdów, OC ogólna, utrata zysku), gdy ubezpieczający przekracza co najmniej dwa z trzech progów: 6,6 mln euro sumy aktywów, 13,6 mln euro przychodów netto, 250 osób średniorocznego zatrudnienia.
Średnie i duże firmy, a także każda firma ubezpieczająca np. cargo czy kupująca gwarancję ubezpieczeniową, mogą więc nie dostać IPID. Nie zmienia to ich prawa do zapoznania się z OWU i warunkami umowy przed jej zawarciem. Numery grup pochodzą z podziału ryzyk na działy i grupy (zob. ubezpieczenia majątkowe i osobowe – działy i grupy ryzyk).
Czytaj dalej
Zobacz też
ArtykułDefinicje w OWU
Dlaczego definicje w OWU decydują o wypłacie?
ArtykułWyłączenia odpowiedzialności
Wyłączenia odpowiedzialności w ubezpieczeniu firmy wynikają z ustawy i OWU.
ArtykułFranszyza i udział własny
Czym różni się franszyza redukcyjna od udziału własnego i franszyzy integralnej?
ArtykułLimity i podlimity
Czym jest podlimit w ubezpieczeniu firmy?
Pytania
Najczęstsze pytania
Czy IPID jest częścią umowy ubezpieczenia?
Nie. IPID to dokument informacyjny przekazywany przed zawarciem umowy. Treść umowy wynika z polisy, OWU, klauzul dodatkowych i postanowień uzgodnionych przez strony.
Czy na podstawie IPID można porównać dwa ubezpieczenia?
Można wstępnie porównać główne ryzyka, wyłączenia i obowiązki, bo układ dokumentu jest jednolity. Pełne porównanie wymaga jednak OWU – definicji, podlimitów, udziałów własnych i klauzul, których IPID nie zawiera.
Kto odpowiada za treść IPID?
IPID sporządza twórca produktu – zakład ubezpieczeń, a czasem broker lub agent, który produkt stworzył (art. 8 ust. 4 ustawy o dystrybucji ubezpieczeń). Przekazuje go dystrybutor, od którego firma kupuje ubezpieczenie.